Ontroerd

Hij heet Pom Pom - en lijkt op Ernie van Sesamstraat – en zij heet Elisa. Die twee zijn onafscheidelijk !

Ik zag hen op die stralende zondagmorgen met hun vader uit de auto stappen. Er waren nog twee oudere zusjes bij. Ze gingen naar de Ontmoetingskerk, waar ze met vescheidene andere kinderen onder de 12 jaar kennelijk graag komen.

Elisa vertelde me dat Pom Pom een knuffel van school is en dat hij in het weekend mee naar huis mag. Ik dacht dat hij dan wel in haar bed zou slapen. Maar nee, hij slaapt dan net als op school in een koffer. Haar zusje die na haar komt, heeft niet zo’n knuffel; dat kan alleen als je in groep 1/2 zit. Ik bespeurde bij haar geen enkele jaloezie !

Tijdens de eerste helft van de kerkdienst zat Elisa samen met Pom Pom bij papa op schoot. Ze hadden het kennelijk enorm naar hun zin. De dienst stond in het teken van Vluchtelingen in de knel en gedurende de tweede helft ging de juffrouw van de kerk in een aparte ruimte daar op in in de vorm van een toneelstukje.

Ik was ontroerd doordat Elisa en de andere kinderen het zo vanzelfsprekend leken te vinden om in de kerk te zijn. En natuurlijk ook toen ik hoorde dat Elisa’s vriendje een leenknuffel wordt genoemd !

Leen Sluis

 

Pin It

Afdrukken E-mailadres