Flapuit

We kwamen terug van vakantie. Zaterdag met de trein vanuit Lyon naar huis. Het overstappen in Parijs – van Gare de Lyon naar Garde du Nord – bleek geen sinecure. We waren blij dat we zonder kleerscheuren ’s avonds om tien uur thuis waren.

Ik ging de zondag daarop naar de kerk en voelde me vreemd. De mij vreemde Margit Van Tuijl , zoals bekend studentenpastor in onze stad, ging voor. Er waren veel kinderen. Ze ging een gesprek met ze aan en stelde de vraag wat ze later wilden worden. Dat leverde best veel reacties op. Vervolgens vroeg ze aan de zaal met kerkgangers of die op dat gebied ook nog wensen hadden. Daar bleek geen enkele reactie op te komen. Kennelijk dacht ik toen: “ dat kan niet waar zijn !” Ik ging staan en zei zonder daar echt over te hebben nagedacht: “boven wonen”. Margit vroeg door met de tegenvraag: “ bedoelt u een wolkenkrabber ?” Ik viel stil en schaamde me voor mijn onbezonnen uitspraak !

Twee stoelen naast mij reageerde iemand met de suggestie: “ hij bedoelt nog veel hoger!” Hij lachte erbij en probeerde mij mogelijk op die manier uit beeld te krijgen ! Ik heb dit zeer gewaardeerd.

Leen Sluis

Pin It

Afdrukken E-mailadres