• bubble eindhoven
  • dommel
  • van abbe
  • floraplein fontein
  • klooster geldropsweg
  • bollen gestel
  • fietsrotonde eindhoven
  • strijp s

Wat is ware vriendschap?

Heb je veel vrienden als je veel liket?
Zo begon een commentaar in een krant die ik las in Zeeland, tijdens een uurtje op een terrasje terwijl we aan het wachten waren op een bevriend bruidspaar. Een terras vol met vrienden van het bruidspaar, kennissen, familieleden, buren en collega’s, van alles wat om het zo maar eens te zeggen.
Het leed geen twijfel of de mensen waren blij en koesterden een warme belangstelling voor alles wat met hun geliefde bruidspaar te maken had….ze waren lijfelijk aanwezig, konden vrienden ontmoeten en spreken, gedachten en ideeën uitwisselen en elkaar in de ogen kijken…

Het is een vraag voor veel jongeren die actief zijn op FaceBook of de vrienden die ze daar hebben ook hun echte vrienden zijn en ze doen vaak hun best om te bewijzen dat het zo is.
Maar soms valt het bitter tegen.
Er is een onderzoek gaande door een student die al zijn vrienden op FB persoonlijk de simpele vraag stelde: "Hoe is het met jullie?". Aangezien hij er meer dan 300 heeft, is de vraag relevant hoe representatief zijn onderzoek is....maar toch.... het blijft interessant om het fenomeen te bestuderen.
Vier van zijn 'vrienden' hebben hem meteen verwijderd van hun pagina, een derde heeft de vraag genegeerd en dan waren er aantal mensen die vroegen waarom hij het wilde weten....
De reacties vielen hem nogal tegen, schrijft hij eerlijk in zijn analyse.

Het lijkt mij goed om ons te realiseren dat wat een echt gesprek normaal maakt, op social media anders wordt uitgelegd. Online-contacten kunnen we beter niet vergelijken met echte ontmoetingen. En zeker niet verwarren met vriendschappen. Tenminste, wanneer die echte vriendschappen er al niet van te voren waren!
Je creëert geen vriendschappen door te liken.
De suggestie dat je dikke rijen vrienden krijgt wanneer je zoveel mogelijk liket, lijkt mij echt een illusie.
Een groot aantal contacten zegt niets over de inhoud van die contacten. Voor echte duurzame en inhoudelijke vriendschappen is het niet voldoende om regelmatig je duim omhoog te steken, maar moeten we tijd, aandacht, interesse en echte belangstelling opbrengen.
Echte duurzame vriendschap doet me denken aan een gedeelte uit Johannes 15, met name vers 15:
"Ik noem jullie geen slaven meer want een slaaf weet niet wat zijn meester doet; vrienden noem ik jullie, omdat ik alles wat ik van de Vader heb gehoord, aan jullie bekendgemaakt heb."  Voor menigeen misschien wat vergezocht maar toch kan ik niet anders dan constateren dat Jezus hier iets aanbiedt wat alle menselijke vriendschap te boven gaat.
Wat een verschil geeft Jezus hier aan! Daarna zegt hij ook nog dat we, - omdat we zijn vrienden zijn - zijn vader alles kunnen vragen wat we maar willen, in zijn naam!
Deze bijzondere vriendschap met God zelf is dus mogelijk door Jezus te leren kennen!
Daar kunnen geen 100.000 likes tegenop!!
Pas geleden hebben we Pinksteren gevierd en kregen we te horen dat de Heilige Geest in ons leven kan komen. En wat belooft Hij? Dat Hij altijd bij ons wil zijn en voor ons wil pleiten bij de Hemelse vader (Joh. 14: 16). Dat is pas echte vriendschap!

Lianne Gast

Pin It

Afdrukken E-mail

De avond voor hemelvaart

Een wonderlijke avond dit jaar, de avond voor hemelvaart. Ajax is vol zelfvertrouwen, de formatie is vastgelopen en in Manchester is er rouw en verbijstering.
Een wereld vol tegenstellingen. De politie stelt dat reizigers richting Amsterdam de finale ergens anders moeten bekijken want Amsterdam is overvol. De politie van Manchester, op haar beurt, is bezig het netwerk rond de aanslag te ontrafelen.

Op het moment dat ik dit schrijf moet de finale nog beginnen en is de winnaar nog niet bekend. De vraag dient zich aan of je winnaar kunt zijn als er zoveel rouw is en verbijstering? Er is geen team waarin die twee uitersten zo dicht bij elkaar komt als het team van Manchester United. Kun jij mee-juichen in Manchester? Wat zou ik doen?

Ik weet het niet. Zouden Hemelvaart en Pinksteren nog licht op deze tegenstelling kunnen werpen. Zitten in die twee gebeurtenissen nog boodschappen verborgen die ons verder kunnen helpen om de uitersten van deze wereld samen te verbinden.
Hemelvaart en Pinksteren zijn twee feesten die niet populair zijn als je kijkt naar het aantal kerkbezoekers op deze hoogtij-dagen. Twee feesten die wel populair zijn als je kijkt naar de geboekte vakanties en het aantal mensen dat er op uittrekt. Op het moment dat ik dit schrijf staat er 800 km file in Nederland. Een hemelvaart-record.

Terug naar de vraag: hoe verbind je het samen-feesten en de harde verdrietige werkelijkheid met elkaar.

Hemelvaart en Pinksteren zijn ook feesten van uitersten. Het heengaan van een geliefde, Jezus, de rouw en de onmacht van zijn discipelen over het grote verlies en het vuur van de liefde dat blijft branden dwars door alles heen. Het is er allebei. Kun jij mee-juichen of blijf je altijd treuren? Of is de zin van het leven gevat in de tegenstelling dat je beide doet: juichen en ook treuren om het verlies. Wat doe jij, wat doe ik?

Kees de Heer

Pin It

Afdrukken E-mail

Gedenken en…

In de afgelopen dagen, tijdens mijn zogeheten mei-vakantie, hebben we weer een aantal herdenkingsplekken bezocht, zoals de restanten van de Berlijnse muur, het grote holocaustmonument in de buurt van de Brandenburger Tor en een aantal tentoonstellingen over de 1e wereldoorlog. Wat mij bijzonder opviel was het grote aantal “toeristen” en schoolklassen, die deze plekken bezoeken. Kinderen die opdrachten vervullen, docenten die gidsen, ouderen die zorgvuldig de bijschriften lezen en jong volwassenen, die er blijkbaar tijd voor over hebben om kennis te nemen van al deze dingen. En velen van hen steken ook nog een kaarsje aan in één van de toegankelijke kerken.

Het raadsel dat ik in deze column met u wil delen is, hoe het toch kan zijn dat de verschrikkingen gewoon doorgaan. Vandaag de dag in onze leefomgeving misschien niet in de gruwelijke vorm van waar bovenstaande monumenten naar verwijzen, maar toch… Erg trots kunnen we niet zijn op bepaalde ontwikkelingen in onze maatschappij.

Wat gebeurt er tussen gedenken, onderwijzen en opvoeden in vrede en recht en het concrete deelnemen aan de dagelijkse werkelijkheid? Hoe kan het dat we geraakt worden door wat mensen elkaar kunnen aan doen, verlangen naar levensruimte voor iedereen en tegelijkertijd in de praktijk blijkbaar meegesleurd dreigen te worden in een andere richting, zeker als we het wereldwijd beschouwen?

Maar wie weet dat tussen al die mensen die deze gedenkplekken bezoeken er steeds weer zijn, die niet ophouden te zoeken naar een levenshouding in woord en praktijk, die een glimp laten zien van hoe het ook kan. En gelukkig, die zijn er!

Elbert Grosheide

Pin It

Afdrukken E-mail

Pasen 2017

Passion 2017, U weet wel het televisie-spektakel op TV.

Dit jaar in Leeuwarden. Het Paasverhaal: Judas die Jezus verraadt, Petrus die Jezus verloochent. Pilatus die zich afvraagt: "wat is waarheid?" en Jezus die de gang naar het kruis maakt. Met aan het einde een scene waarin we de opgestane Jezus zien.

In wie herkent U zich? Petrus, Judas of Pilatus? Bent U toeschouwer of beleeft U Pasen mee?

Ik moet denken aan een bekend kinderlied:

Weet je dat de lente komt, lente komt.
Weet je dat de lente komt, alles loopt weer uit.
Weet je wel dat Jezus leeft, Jezus leeft
Weet je wel dat Jezus leeft, Hij is opgestaan!

De lente gaat over nieuw leven in de natuur.
Pasen gaat over nieuw leven in ons leven, nu en voor later.

Jaren geleden was er in Eindhoven met Pasen een themadienst die ging over de opstanding: Waar of niet waar. De kern van de dienst was dat de opstanding zo belangrijk is voor het Christendom dat zonder het geloof in de opstanding het Christendom niets voorstelt. Ook al is deze boodschap soms ongemakkelijk, deze boodschap is de kern van het Christendom.

Waarom is dit ongemakkelijk? Omdat ik hiermee erken dat de boodschap van Jezus mij iets doet. De boodschap dat het lijden en sterven van Jezus nodig is. Ook voor mij. Eigenlijk wil ik dat niet, want het liefste zou ik het zelf oplossen. Maar de bijbel leert dat dat niet kan. Daarom Pasen, een uitgestoken hand van boven. We hoeven het niet zelf te doen. Hierin laat God iets van zich zelf zien. Dat is de boodschap, genade die ons bevrijdt.

Daarom geloof ik dat het waar is: "de Heer is waarlijk opgestaan, halleluja!"

Fijne Paasdagen!

Ronald

Pin It

Afdrukken E-mail

Gratis brood

Een tijd geleden was ik bij een gemeenteavond van de Protestante Gemeente Eindhoven waar over Open Huis Sint Cathrien gesproken werd. Deze stichting verzorgt in de gelijknamige kerk in Eindhoven o.a. gratis broodmaaltijden voor daklozen. De spreekster vertelde dat tijdens zo’n maaltijd ineens evangelisten van een andere groepering de kerk binnen waren gekomen om te schuilen voor de regen, en dat deze toen een praatje aangeknoopt hadden met de daklozen, met als onderwerp Jezus. Een golf van ontzetting ging door de zaal. Dat was niet de bedoeling! De spreekster stelde het publiek gerust: er was direct door de leiding ingegrepen zodat de daklozen verder ongestoord hun gratis brood hadden kunnen nuttigen.

Recent werd ik hieraan herinnerd toen ik een stuk las dat de voorzitter van de PGE diaconie schreef in het PGE-blad SAMEN. Hij stelt dat diaconaat, bijvoorbeeld maaltijden voor daklozen, en evangeliseren los van elkaar moeten worden gezien. Anders wordt evangelisatie een voorwaarde voor diaconaat, en jaag je als kerk mensen weg die hulp nodig hebben, of kweek je rijstchristenen die alleen geloven omdat het moet.

Hoewel begrijpelijk, roept die stelling toch vragen op. Zijn mensen vandaag de dag alleen gebaat bij materiële hulp? Hoort geestelijke hulp daar ook niet bij? Jezus combineerde immers diaconaat en evangelie door mensen zonder eten op wonderbaarlijke wijze gratis brood te geven en hen daarna uit te nodigen om tot Hem te komen, het brood dat eeuwig leven geeft (Johannes 6).

Stichting Tot Heil des Volks uit Amsterdam is in Jezus’ spoor al meer dan honderd jaar bezig om mensen in de knel te helpen door evangelieverkondiging met bijbel en brood. Jezus’ uitnodiging aan mensen met honger en andere zorgen om naar Hem te komen mag zo ook via diaconaat vandaag de dag klinken. Hopelijk ook in Eindhoven!

Rik Eshuis, april 2017

Pin It

Afdrukken E-mail

Laatste nieuws