Noodhulp collecte voor hongersnood in Ethiopië

Ethiopië kampt met de ergste droogte in 30 jaar. Een uitzonderlijk sterke El Niño zorgt ervoor dat de droogte in Ethiopië en omringende landen dit jaar extremer is dan gebruikelijk. De regenperiodes waren korter, waardoor waterbronnen leeg zijn. Oogsten mislukken en veel vee is gestorven. Veel mensen hebben dringend hulp nodig. De laatste weken wordt steeds duidelijker hoe schrijnend de situatie is.

Veel kinderen zijn ondervoed. Het is tijd om in actie te komen voordat er nog veel meer slachtoffers vallen. Het aantal mensen dat in directe nood is en honger heeft ligt al hoger dan in 2011, toen de Hoorn van Afrika ook leed onder de aanhoudende droogte. Normaliter komt extreme droogte maar eens per decennia voor, door klimaatveranderingen is dit al de derde keer in korte tijd!

De noodhulpmedewerker, Jeroen Jurriens, van Kerk in Actie vertelt hoe via kerkelijke partners voedsel wordt verstrekt, nieuw vee wordt gegeven zodat boeren weer zelf voorzienend worden en nieuwe wateropslagpunten worden gebouwd. Ook worden 15 watercommissies getraind zodat er beter met de watervoorraad wordt omgegaan. Voor € 10,50 kan al een voedselpakket gekocht worden.

In de kerkdiensten zal op zondag 6 maart gecollecteerd worden voor hulp aan Ethiopië. Bent u komende zondag niet in de kerk dan kunt u ook geld rechtstreeks overmaken. Lees hier en over wat er met u geld gebeurd, meer op de site van Kerk in Actie.
Wij hopen dat u van harte en gul geeft.

Pin It

Afdrukken E-mailadres

Samen eten is gezellig

Op zondag 24 januari smaakten 23 mensen uit verschillende culturen voor de tweede keer het genoegen om een bijzondere maaltijd te mogen delen met elkaar in de kantine van de St. Jan. Bij wijze van experiment wil Kruispunt een keer per maand deze maaltijden organiseren voor (ex)-asielzoekers en anderen onder de noemer: "Samen eten".

Dit keer waren het twee Syrische families die aanboden om te koken. Heerlijke gerechten waar iedereen volop van heeft genoten.
"Maar" zoals Matho uit Guinee terecht zei: "Het eten is heel lekker maar het leukste is het samenzijn."
Mensen uit Syrie, Guinee, Afghanistan en Nederland kunnen zo in een ontspannen sfeer elkaar beter leren kennen. Het is bijzonder om elkaars verhalen te horen en met elkaar te delen.

Margot en Ronald Begeer van de Kruispuntgemeente zijn met dit initiatief begonnen en hebben voor de eerste keer op 20 december 2015 voor 17 mensen gekookt.
Ronald heeft toen uitgelegd wat de bedoeling was en daarbij een mooie tekst uit de Bijbel gebruikt. Ook deze keer was dat het geval en ging het over het 'vreemdeling' zijn in een ander land. Hoe gaan wij om met vreemdelingen en hoe voelt het om een vreemdeling te zijn?
De Bijbel is daar duidelijk over en zegt dat wij een vreemdeling moeten behandelen zoals wij zelf behandeld willen worden (Matth. 25:35 o.a.).

De kerkenraad van Kruispunt heeft besloten om met de maaltijden door te gaan.

Lianne Gast
Eindhoven, februari 2016

Pin It

Afdrukken E-mailadres

Taallessen voor vluchtelingen

In Eindhoven zijn allerlei mensen betrokken bij het werk in het AZC, de Orangeire in Blixembosch. Ook vrijwilligers uit verschillende kerken. Twee gemeenteleden uit de Johannesgemeente geven taalles en voor Kerst vertelden ze ons hun verhaal.

Maaske van Lingen vertelt met groot enthousiasme over de taalles die ze elke week geeft aan mensen die alleen hun eigen taal spreken en die niet kunnen lezen en niet kunnen schrijven. Mensen die we analfabeten noemen.
Deze mensen komen vrijwillig want zolang ze nog geen status hebben, zijn ze niet verplicht taalles te volgen. Mensen die een status hebben, moeten verplicht 80 uur Nederlands volgens en die lessen worden door daarvoor apart opgeleide docenten gegeven.
 Maaske werkt in kleine groepjes van 5 tot 7 mensen. Zij vertelt dat een klein groepje ook wel fijn is want er kan heel wat gebeuren in zo’n morgen van  9.00 tot 11.30 uur. Maaske: “Stel je voor zes mensen waarvan twee Syriërs, een Congolees, een Irakees, iemand uit Somalië en iemand uit Eritrea. Ik moet voorzichtig en behoedzaam zijn in alles wat ik zeg en doe. De meeste mensen hebben veel meegemaakt en de vlam in de pan is zo gebeurd. Ze hebben allemaal verdrietige verhalen en ik denk aan een mevrouw uit Homs. Ze is haar huis kwijt, haar baan, ze was directrice van een basisschool en ze heeft nu niets meer. Ze is arm, alles is weg, haar spaargeld zit in grond, dat is voor veel Syriers namelijk hun vorm van beleggen en ook dat is nu weg. Ik  wil die morgen aandacht geven aan werkwoorden, aan tegenwoordige tijd, verleden tijd enz. Drie werkwoorden heb ik gekozen: kopen, lachen en huilen. Eerst laat ik zien, beeld ik uit wat die drie werkwoorden betekenen zodat ze een beetje weten waar het over gaat. Maar bij het werkwoord huilen gaat het helemaal fout. De mevrouw uit Homs barst in tranen uit en ze kan ons nauwelijks vertellen waarom of anders gezegd, ze kan het wel vertellen maar wij verstaan haar niet  ….. Ik heb me vooraf niet gerealiseerd wat dit werkwoord huilen bij de mensen zou kunnen oproepen en daar heb ik achteraf spijt van.”

Er wonen ongeveer 750 vluchtelingen in de Orangerie, sommigen zijn er maar een paar weken anderen zijn er soms een jaar. De COA, die dit AZC onder haar beheer heeft, heeft geen invloed op de snelheid waarmee vluchtelingen met een status, een huis krijgen. De IND bepaalt wanneer mensen een verblijfsstatus krijgen en dan moeten gemeenten komen met een aanbod voor woonruimte.
Er is niet zoveel privacy in dit AZC. De vluchtelingen zitten met zijn vieren op een kamer, meestal met twee stapelbedden. Soms is het een gezin bestaande uit vier personen maar er kunnen ook vier mensen wonen uit vier verschillende landen die elkaars taal niet kennen en elkaar dus ook niet kunnen verstaan. Elke kamer heeft een douche en een toilet, maar om daar te komen, moeten ze wel over een gang.

Ook het gemeentelid Marja de Vries geeft taalles en ook zij vertelt met enthousiasme over dit vrijwilligerswerk. Ze vindt het dankbaar werk en de mensen waarderen dat je hen helpt met de taal. Marja geeft les aan vluchtelingen die wel kunnen lezen en schrijven en soms ook aan vluchtelingen die hoog zijn opgeleid. De groep waar zij mee werkt bestaat meestal uit 10 personen en als ze geluk heeft blijft de groep een aantal maanden uit de zelfde mensen bestaan. Ze vertelt over het aanleren van heel basale woorden als zitten, staan, gaan, antwoorden, eten enz. Ook leren tellen, spellen en klokkijken is belangrijk.
Doordat je, als docent, de asielzoekers elke week ziet  ben je voor hun een aanspreekpunt en vertellen ze vaak hun persoonlijke verhalen. Marja vertelt over een meisje van 18 jaar die samen met haar Vader is gevlucht. Eerst deed ze gemotiveerd mee met de taallessen maar de laatste weken worden de wallen onder haar ogen steeds groter, omdat ze haar moeder en zusjes zo erg mist. Na een aantal weken kwam ze heel blij vertellen dat haar asiel aanvraag is goedgekeurd en mag blijven. Ze vertellen ook minder leuke verhalen, bv dat ze toch geen asiel krijgen en terug moeten of dat ze psychische problemen hebben en niet meer naar de les kunnen komen.

Zowel Maaske als Marja zijn enthousiast over hun taallessen en ze zien dat de meeste vluchtelingen graag snel de Nederlandse taal willen leren.

Pin It

Afdrukken E-mailadres

Je moet het maar zien

De hemel die de aarde raakt
Licht komend in het donker
Haast geruisloos
Niet groot of spectaculair
Geen omhaal van woorden
Maar kleine gebaren, kleine stappen
Een vluchteling gekleed
Thee schenken op een kerstfeest
Een wenskaart gestuurd naar een onbekende
Een hoopgevende klimaattop
Een spelletje doen met een dakloze
Voedsel uitdelen bij de Voedselbank
Er is zoveel te zien als je goed kijkt.

Je moet het maar zien
De hemel die de aarde raakt
Niet omzien
en blijven staren naar gemis, verdriet, wrok, maar vooruit kijken
Want een kind is aangekondigd
Baanbrekend, hoopgevend
Voor ons allen
Zie, zegt hij, ik ga iets nieuws beginnen
Het is al begonnen, merk je het niet?

Ook morgen raakt de hemel opnieuw de aarde. Je moet het maar zien….

Jaap Bruinink

(naar aanleiding van "Je moet het zien", Sytze de Vries)

Pin It

Afdrukken E-mailadres

Maak haast met de aanpak van klimaatverandering

Diakenen komen op voor het klimaat. Is dit nieuw of is het vanzelfsprekend?

Als voorzitter van de diaconie durf ik wel te beamen dat diakenen opkomen voor het klimaat. Het is misschien wel een uitspraak die prikkelt en waar sommigen even over moeten nadenken.
Als één van de taken van de diakonie is het opkomen voor zij die geen stem hebben, dan hoort het klimaat of de schepping daar ook helemaal bij. Het is een vorm van opkomen voor het recht van bestaan van onze aarde, haar voortbestaan is immers in het geding?

Obama zei: “We zijn de eerste generatie die de impact van klimaatverandering zal voelen en de laatste generatie die er nog wat aan kan doen.”
Deze uitspraak is zo dringend dat we ook als kerk daar niet aan voorbij kunnen lopen. De klimaattop in Parijs is gaande. Ik hoop en bid dat de urgentie van goede afspraken wordt gevoeld.

De Raad van Kerken In Nederland gaf een Verklaring uit die als titel kreeg “Kerken: maak haast met de aanpak van klimaatverandering”.

Ik ben benieuwd naar uw mening en of u ideeën hebt wat we als kerken in Eindhoven zouden moeten doen. Ik hoor het graag.

Voorzitter College van Diakenen
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of tel. 040-2125023

Pin It

Afdrukken E-mailadres