• bubble eindhoven
  • dommel
  • van abbe
  • floraplein fontein
  • klooster geldropsweg
  • bollen gestel
  • fietsrotonde eindhoven
  • strijp s

Het mysterie van Pasen

Pasen lijkt onze maatschappij nog maar weinig te zeggen. Dood is iets dat bij leven hoort, zoals nacht bij dag, duisternis bij licht. Onvermijdelijk en onontkoombaar. En zoals de komst van nieuw leven iets is dat gepland en geregeld wordt, zo geldt dat ook de komst van de dood. Als het leven lijden geworden is, dan is de zelfgekozen dood tegenwoordig een geaccepteerde oplossing.

Maar de dood kan ook onverwacht, te vroeg komen. Een navrant verslag daarvan is te lezen in het boek Tonio van A. F. Th. van der Heijden, waarin hij het onverwachte overlijden van zijn zoon en de nasleep daarvan beschrijft. Treffend schrijft hij dat hij en zijn vrouw altijd mensen van de oplossing waren geweest, maar nu een probleem hadden waarvoor per definitie geen oplossing mogelijk is. Als uitweg reconstrueert hij in het boek minutieus de laatste dagen van zijn zoon. Een bekende van zijn zoon laat hij het boek besluiten met de uitspraak dat doden energie achterlaten voor de levenden. Energie die boeken inspireert en ongrijpbare herinneringen voedt.

Pasen is voor sommige christenen net zo’n bron van energie. Een verhaal dat hoop biedt, ondanks dat het niet echt gebeurd is. Want waterdichte bewijzen voor een lichamelijke opstanding van Jezus ontbreken. Maar daar gaat het ook niet om: de bijbelschrijvers bieden een boodschap van hoop voor mensen in uitzichtloze situaties. In de geest van Jezus zijn de leerlingen van hem hun weg gegaan, zijn dood als inspiratie om goed te blijven doen tot het bittere einde. Maar als Pasen niet echt gebeurd is, dan is het een sprookje, een fata morgana in de woestijn van het leven. Je denkt een oase met water gevonden te hebben, maar het is alleen maar stof en zand. Want de dood heeft toch het laatste woord.

In verbondenheid met de eerste christenen belijdt de Kerk nog steeds dat Jezus echt, lichamelijk is opgestaan. Dat was al vanaf het begin moeilijk te accepteren voor mensen. Denk aan Thomas, die zijn vingers in de wonden van de opgestane Jezus wil leggen voordat hij kan geloven (Joh.20). Denk aan de Grieken in Athene die afhaken als Paulus hen over de opstanding begint te vertellen (Hand.17). Denk aan sommige christenen in de gemeente van Korinthe die niet in de opstanding geloven. Paulus reageert door op te sommen welke ooggetuigen, waaronder een groep van 500 man, de opgestane Jezus allemaal hebben gezien (1 Kor. 15). Zo zijn er meer goede argumenten voor de historische betrouwbaarheid van Pasen.

Maar uiteindelijk is Pasen toch een mysterie. Dat blijkt al uit hoe het beschreven is. Elke evangelist heeft zijn eigen kijk op Pasen, zoals licht soms als deeltjes en soms als golf gezien moet worden. Als begin van de nieuwe schepping van God is Pasen zo’n fundamentele gebeurtenis dat het niet te vangen is met een bewijs. Want als zo’n bewijs wel zou bestaan, zou dat het fundament onder Pasen zijn. Het gaat om de diepe overtuiging dat het waar is wat er in de bijbel staat over Jezus’ dood en opstandig. Zo’n overtuiging, noem het geloof, is een geschenk van God. Niet te begrijpen maar echt waar.

Rik Eshuis

Pin It

Afdrukken E-mailadres

Laatste nieuws